Karanlık, korkutuyor beni
Odanın köşesinde, bana dik dik bakan
Bir şey değil, biri duruyor sanki
Çatmış kaşlarını, kızgın mı kızgın; deli gibi.
Evrenin yanıtlanamayan tek sorusu
Yalnızlığın cevabı vuruyor soğuk beton duvarlardan
Koşar adımlarla geliyor üzerime
Elime ilk geçen şarap şişesini vuruyorum göğsüme
Ne kapı açılır ne pencere
Şeytanlara bayram bu gece
Yatağın altında kalmış
Ne kadar paslı sır varsa çıkıyor ortaya
Saklı hazine sandıkları açılıyor oda da
Hüzünlü şarkıların ardı arkası kesilmiyor
Bir söz damlıyor dudaklardan
Tanrı kulak misafiri oluyor
Pençeler, hali hazırda düşecek o sözü bekliyor
Ya ölüm fermanı olacak
Ya da yeni bir evrene açılacak
"
aşk"