düştü sesim sesinden
yastığımdan gözyaşlarım
içimden
aşk düştü...
bomboş içim
hayat karanlık yüzünde ayın
bu gece, sızlayan yaralarımın kanını dindiremiyorum
hiçbir suçu yokken, savaşın ortasında kalan bir çocuk gibi
ş
aşkın ve kimsesizim, anlar mısın ?
sensiz uyudum dün gece
ve bugün, kanamadım yüzündeki tebessümlere
ellerim ise kalbim gibi, buz kesiği
alışkındım böylesi bitişlere, alışkındım ya
acıyan sol yanımı susturamadım bu defa...
peki ya sevmek ;
gecenin katranında tuz basmak mı yarana ?
öldüresiye süngülemek mi yüreğini acılarla ?
sabahlara kadar içine atıp, susup, ezan vaktine sığınmak mı ?
neydi sevgi ?...
ateşe veriyor bu gece gözlerin ciğerlerimi
sigaramla bir olup
kalbim ise titriyor boşluğunda ayaz gecenin...
E.G