Sen yoksun ya
Tek mevsim kara kış
Gözlerim gözlerinden yoksun ya
Gözlerim kör
Son nefeste boş bakış...
Saat ölüme çeyrek var
Ölecekmiş gibiyim
aşkımdan
Sanki içimde koskoca bir
Yangın var...
Aşkın oku neresine batarsa batsın
Yalnızca kalbi acıyor insanın
Kalbim acıyor, insanım...
Gelsen de
Sana bakınca heyecandan terleyen
Ellerimin ayasında yüreğimi görsen...
Keşke dünya
Bizim çıkmaz sokak kadar
Küçük ve sığ olsa
B
aşka bir yere gidemesen...
Gittiğin yer olmak isterdim
Bastığın toprak, soluduğun hava
Tenine sorgusuz sualsiz dokunabilen
Rüzgâr olmak isterdim...
Gözlerine doyasıya bakabilmek için
Küflü duvarda asılı durma pahasına
Sırı dökülmüş ayna olmak isterdim...
Okuduğun kitap olup
Aşkımı sana anlatmak isterdim
Dudaklarına gömülen kadehteki
Şarap olup kanına karışmak
Sobanda kütürdeyen çıra gibi yanıp
Isıtmak isterdim seni...
Ne çok isterdim seni görmeyi
Bir bilsen...
Keşke bir gün ben geldim! Diyerek çınlatsan
Sessizlikten küflenen odamın duvarlarını
Keşke şu kapıdan içeri girsen...
Sen yoksun ya
Kimseye senin bende olduğun kadar
‘‘Sen'' demeye varmayacak dilim...
İsmail BOYRAZ