Ve usulca tenime dokundu
İçimde sızlayan yanlarım olduğunu bilmeden
Sustu o sustukça içim içini dağladı
Sol yanım hala ağırdı ağrıtırdı
Zambaklar düştü yollara onlarda ağladı
Halimiz yamandı pusuda bekleyen ölüm
Dokunuşları nasılda acıtmıştı
Kıyamet lal olmuştu içime
Sonra gitti
Nereye gittiğini kendisi de bilmiyordu
Gitti işte
Ben kalan yanlarımla
Ağlayan yanlarımı duymadım sonra
Kimsesizliğim o kadar sağırdı ki kendi acımı bile hissedemedim
Hissizlikten oluşan sancılarım başladı
Yağmurlar yağdı yağdıkça acıdı canım
Teninin kokusunu hatırlamıyorum
Geride pek bir şey de kalmadı
Aslında sorarsan sadece
aşk kırıntısıydı yaşadığımız