1
/kavga,kendisiydi şiirin./
yedisinde bir çocuktum
ceplerimdeki taşları bir savaşla kirletirken.
umutsuzluğumun arkasında
durmadan rol çalan bir hayat
öylece bakıyordu
benim bu en gerçek halime.
2
anılar büyütüyor insanı anladım.
/beni "ben" eden bu akılsız sevmelerim...
şiir olacaksa
aşk da olsun isterim./
sevinçler gizliyormuşum meğer
acının gizli güncesine.
aşka her dokunuşu zafer sayarken
meğer
onlarla çoğalıyormuş içimdeki sessizlik
3
/şiir bu ya ayrılık da olsun dedim/
gitmelerim olunca anladım
kentlerim de oluyormuş
ben giderken.
yalınayak düşleriyle kadim...
4
/kavgayla bitme dedim
ama...../
toprağa direnmesiyle ölümün
öğreniyormuş insan
nasıl varolduğunu kavganın
anladım...
doğmak kutsal bir yalan
meğer
büyümekle geçiyormuş zaman.
f.g/mersin