Eylül de varlığını sürgün eden,
Yokluğuna beni esir eden,
Adına sonsuz şiirler yazdıran sevda yanığım.
Ömrüme varlığını, ruhunu işlediğim,
Ela bakışlarında
aşkı intihar bellediğim,
Yüreğimde yer vermedim ki senden gayrısına.
***
Söylesene, b
aşka bir yürek davacı olur mu ki bana?
Senden b
aşkasının varlığına yüz çevirince
Ahını alır mıyım ki b
aşka bir yüreğin?
Sorgusuna düşer miyim b
aşka gözlerin?
Hesabına çekilir miyim b
aşka bir ateşin?
***
Ömrüme sevdasını adadığım!
Senin de yüreğine düşüyor mu bu içimi yakan ateşler?
Mum ışığının o cılız ferinde düşüyor mu gölgem duvarlarına?
Sarıp sarmalıyor mu hayalim benliğini?
Ela gözlerinde hasretim birer sızı olup,
Kirpiklerinden süzülüyor mu yanaklarına?
***
Aynı sorgulardan geçiyorsa senin de varlığın,
Aynı hükme razı geliyorsak bu makamda,
Beni yakan bu ateşlere atılmaya razıysa yüreğin,
İşte o zaman;
Yokluğumu doldurmaya yeltenmesin hiçbir işgalci,
Düşlerimde bile terk etmedim ki seni...
Ayşe Çetiner