demek bugün demir attık birbirimize
sığınıp kimsesizliğimizin limanına
ne çok şey büyütmüşüz içimizde
açlığımızı doyurmak istedikçe birbirimizde
gün ağarmış üzerimizde
sevda kalbimden gözlerime düşen kor
kirpiklerimden bakışlarına süzülürken bu yangın
uzaklık
ne zor
bohçalanmış
dar aralığında can veren
düşler
mahşerim, buz yangınım
dinledikçe dilleniyor kederim
bir temmuz daha
hasretin dilime pranga
ve
aşk umuda uzanır
sude nur haylazca