Üsküdar uyur gözlerinde
vakit henüz erken yorgunsun
bir tek şehri İstanbul duyar
denize düşmüş bir martının
kırık kanatlarından usandığını
oy benim cennet gözlüm
kaptan hepten kırdı
hayata yön bulan pusulalarını
dalgakıranlar bilmez belki
ayrılık kelimesini
oldukları yerden kavuşurlar
zahmetsiz melanetsiz
sevda sırdır ancak Rab bilir
bildirmeseydi biz mahzun
ay tutulur geceye ben ise
serbest yazarım inadına heceye
sızıntı var ömrü sevdadan
kapattık yolları düştük geceye
ruhum senin sevda benim
anlamsız alınan nefes sevgilim
kalem kırdıran
aşkın
git dedikçe karşımda durur
ısrarı sebebim malum
aşk dirençli gözlerinse uyur