Ben
aşkımı ağaç dallarına astım
Görmedim hangi ağaçtı
Bilmiyorum neredeydi
Bakmadım
Dönüp sırtımı yürüdüm yoluma
Aşkımı ağaç dallarına astım ben
Sevgiliden bir nazarı esirgedim
Yürüyüp gittim
Terkettim
aşkımı
O yanarken aldırmadım ben
Ağaç dallarına astım ben
aşkımı
Rüzgarlar kızdı bana
Estiler
Dokunamadılar oysa
aşkıma
Onu bana vermek ister gibiydiler
Dallarına astım ben
aşkımı ağaç
İnsanlar küstü bana
Sevgili küstü
Ama ben kızmadım kimseye
Küskünlüğüm
aşkımdan b
aşkasına değil
Astım ben
aşkımı ağaç dallarına
Şimdi küçük kıvılcımlar
Yollar yokuşlarım
Tepede geçen gün gördüm bir ağaç
Anladım, yokuşlar yollarım
Ben
aşkımı ağaç dallarına astım
Yürüdüm gayretle yokuşlarda ben
Zaman geçti nisan oldu aylardan
Aşkım filizlendi, yeşerdi, açtı
Baktım, eflatuna boyamıştı dalları