Nemrutta güneşi batırdım seninle
Tanrı sandıkları heykellerin
tükürdüm yüzüne yüzüne
büyüklük var edendir yalnızlıkları
oysa ki mesafesizliğinde hayatın
şah damarında sevdim seni uzaklarımsın
yokluğun acı verirken tenime
soğumaya yüz tutmuş cesetlerin gözlerinde
bana bakan yalnızlığımsın
muhtemeldir ki
zamanın aksi yönünde
durdurulamaz akışısın
inadına yüreğimin
sevgi ile anne kucağından
bir bebeğe bakışısın
ama o kadar hepsi o kadar
ötesine gidilmez bir adım
karşılaştığında yalnızlığım yüzüne çarpar
Allah’tan b
aşkasına
aşkın
kendisi yok bende adı var