Kıskançlığın en adi ve düzeysiz yerinde,
Tam da birbirimize en sıkı sarılmamız gereken zamanda,
Ani bir tokat gibi,
Ne olduğunu anlayamadan
İki kişilik yalnızlığımızı bitirdik!
Aşkın ivme kazandığı an,
Bitmesine en yakın zamanıdır!
Kendim için düşündüğüm her şeyi
Senin için de düşünerek,
Sabahları senin için uyanarak,
Geceleri üzerini örtmek için uykularımı bölerek,
Ağlayarak, düşünerek, susarak,
Ve her şeyi ikiye bölerek yaşadığım günleri
Asırlık bir hikayeyi hatırlar gibi hatırlıyorum şimdi!
Tek kişilik bir hayatı bile taşıyamıyorum şimdi!
1999, Denizli.