Bir çocuğun;
karanlıkta umut ışığı
Aradığı gibi,
Kalbimin sessiz köşelerinde,
Mezarının başında,
Ölümün sessizliği içinde
Seni arıyorum dede!
Ah be dedem...
Bu kadar uzun zaman
Çekip gidilir mi?
Bu kadar çok
Özletir mi bir insan kendisini?
Kim bilir nerelerde,
Hangi diyarlardasın?
Hangi küçük çocukları
Seviyorsun benim yerime?
Babamsın, canımsın...
Boynumun borcudur seni özlemek,
Boynumun borcudur seni anmak!
Kalbimin en üst köşesindesin,
O üst köşeyi
Sevgi çiçekleriyle donatıp,
Seni büyütüyorum dede.
Sen sanır mısın bu evlat
seni unuttu?
Peki sen bilir misin; bu evlat hep
seni arıyor.
Yıllar geçse de,
Günler bitse de,
Ömrüm tükense de
Hep seni özlüyor ve
Hep seni anıyor bu evlat.
Bunu unutma dede!!!
Şairin Sitemizdeki Diğer Şiirleri
Yorumlar
Henüz kimse tarafından yorum yapılmamış.
Yorum Yaz