Her sabah evden çıkıp olağan işlerime,
Giderken bir konu geliyor burnuma,
Hani mahalledeki taş fırın var ya,
Onun yaptığı sıcacık,
Taptaze simit kokusu bu…
Ve kokunun ardından
Hep sen geliyorsun aklıma…
Beraber yok yok Ahmet’in
Dükkânının yanındaki parkta
Yaptığımız kahvaltıları hatırlıyorum…
Birer simit ve Ahmet ustanın
Getirdiği sıcak bir o kadar da
Demli çayla yaptığımız kahvaltı…
İkimiz içinde dünyadaki en güzel
Kahvaltı simit ve çayımızdı.
Tüm bunlara tat veren ise küçücük
Dünyamızda bizim bile hayret
Ettiğimiz kocaman
aşkımızdı.
İşte bunları hatırlayarak güne
Tebessümle başlıyorum…
Ardından yokluğun geliyor aklıma,
Kızıyorum…
Ben her gün yaptığımı yapıp yarını,
Yeni çıkacak simit kokularını
Bekliyorum…