Bir kız vardı uzaklarda,
Derinlerden ise bir kalbi.
Saçları süzülüyordu hırçın rüzgarda,
İşte işte o an vuruldu yakışıklıya
Yakışıklı onu görünce
Koptu o büyük kıyamet
Gözleri birbirine kenetlenmişti.
B
aşka bir şey görmüyorlardı artık
Ama kızın gitme vakti gelmişti
Kız arkasına baka baka
Ayrıldı sevdalısının yanından
Artık mektuplar uçuyordu kuş misali
Ama bir gün buda yetmedi.
Kız sevdalısına kaçmaya karar verdi
Evet sevdaları bunuda başardı sonunda.
Ama ne yazık ki karabulut onlarıda buldu
Savurdu üstlerine kini nefreti
Çocuk kızın yüzüne bakmaz oldu artık
B
aşkası çelmişti çocuğun kalbini
Almıştı o büyük sevgiyi elinden
Kız her şeyden habersiz
Hala onu düşünüyordu
Sonunda tekrar görmeye karar verdi sevdalısını
Fakat bu sefer arada bir fark vardı
Habersiz gidecekti sevdalısına
Bu sırada yakışıklı her şeyden habersiz
Gönül eğlendiriyordu b
aşkalarıyla
Kız sevdalısıyla kahpeleri bir arada görünce
Buz tutmuştu o sevgi dolu kalbi
Artık ne yemek yiyor ne su içiyor ne de konuşuyordu.
Sadece bütün bu yaşananları sonsuzluğa gömerek ölmek istiyordu..
O uçsuz bucaksız uçurumdan attı kendini
Yakışıklı kızın kendini attığı uçuruma gittiğinde
Kanlar içinde kızın cansız bedenini görünce..
Dayanamayıp o da attı kendini sonsuzluğun ellerine