kaldırımlarda yolunu beklemek
gözlerimi tavana dikip
adını sayıklamak
deniz kenarına oturup
ismini kumsala kazımak
dahası adını yüreğime işlemek
suçmuydu
geceleri ş
aşkın ve umutsuz bir çoçuk gibi
sokağa fırlayıp
caddelerde dolanıp seni aramak
korkak ve yaralı bir asker gibi
evin en ücra köşesine çekilip
usul usul ağlamak
gecenin sabahı çağırdığı saatlerde
başımı yastığa koyup
bütün imkansızlara inat
seni düşünmek
sonra yatağımdan fırlayıp
yumruğumu duvarlara çarpıp
umudu olmayan insanlar gibi
adını anmak
suçmuydu
coğrafya defterimin arasına
senin için şiirler biriktirmek
cüzdanımdan resmini çıkartıp
saatlerce bakmak
herhangi bir şarkıyla avunmak
pencereden bakıp
sensizliği sensizliğe anlatıp
sensizliğe inat
seni odanın en tenha köşesinde hisetmek
suçmuydu
dahası seni sevmek
seni düşünmek
seni
hayatımın
gençliğimin
acının kederin
kahrolası bedenim her karesinde bulmak
suçmuydu
suçmuydu
acılar denizinde boğulup
can gibi
kan gibi
yar gibi
sevmek seni